در شبکه های اجتماعی پذیرای شما همراهان همیشگی هستیم
منیزیم (Mg) در سال 1925 به عنوان یک عنصر غذایی اساسی شناخته شد. این عنصر یکی از عناصر مهم در رشد اسكلتی بدن انسان میباشد. به طوریکه 25 گرم منیزیم در استخوان یک فرد بالغ وجود دارد. براساس پژوهش های اخیر صورت گرفته، منیزیم نقش مهم و اساسی در بیماری پوکی استخوان یا Osteoporosis ایفا میکند. همچنین براساس مطالعه ای جدید در دانشگاه بریستول مشخص شد که کمبود منیزیم میتواند مانع پایداری و تثبیت ویتامین D و کلسیم در استخوان ها شود. علاوه بر این منیزیم برای تثبیت ساختار ماکرومولکول هایی مانند اسیدهای نوکلئیک، پروتئین ها، غشای سلولی و دیواره ای سلولی ضروری است. این عنصر در بسیاری از فعالیتهای آنزیمی مانند ای تی پی آز، کیناز و پلیمراز نقش اساسی داشته و سبب هومئوستازی (حفظ شرایط پایدار و ثابت) گونه های فعال اکسیژن (ROS) (مولکولهای ناپایدار و بسیار واکنش پذیر که پروتئینها و… را اکسید میکنند و سبب ایجاد استرس اکسیداتیو میگردند) در سلولها میگردد. منیزیم همچنین به عنوان تنظیم کننده تعادل کاتیونی-آنیونی در سلولها نیز شناخته شدهمیباشد.
منیزیم به طور ویژه ای برای گیاهان مهم است، بطوریکه که حدود 75 درصد از منیزیم برگ در سنتز پروتئین و 15-20 درصد از کل منیزیم در تولید رنگدانه های کلروفیلی نقش دارند. منیزیم همچنین به طور عمده به عنوان یک کوفاکتور (یک یون معدنی یا یک کوآنزیم که برای فعالیت آنزیمی مورد نیاز است) در یک سری از آنزیمهای دخیل در تثبیت کربن فتوسنتزی و متابولیسم عمل میکند.
بر خلاف عناصر غذایی دیگر مانند آهن (Fe)، روی (Zn)، ید (I) و سلنیوم (Se)، منیزیم موجود در گیاهان در دهه های گذشته از طرف گیاهشناسان و آگرونومیست ها نادیده گرفته شده است. به طوریکه در کمال تعجب، مردم در بسیاری از کشورهای توسعه یافته معمولاً دچار کمبود منیزیم هستند، در حالی که این کمبود در کشورهای در حال توسعه یا فقیر جدی نیست. به نظر میرسد فرآوری مواد غذایی سبب از دست رفتن منیزیم و در نتیجه مشکلات مرتبط با جذب این عنصر غذایی شده است. به طور نمونه، تقریباً دو سوم از افراد بزرگسال مورد بررسی در ایالات متحده و انگلیس کمتر از حد متوسط نیاز روزانه منیزیم دریافت میکنند.
کمبود منیزیم میتواند منجر به هایپومگنیسیمیا (hypomagnesemia) شدید شود، که سبب بروز عوارضی چون مرگ ناگهانی قلبی، آریتمی، اختلال عملکرد عضلات و کمبود توجه میشود. در مطالعه ای توسط Rosanoff علت افزایش و مرگ و میر ناشی از بیماری های قلبی در عصر حاضر ناشی از کمبود منیزیم در گذر از عصر سنتی به مدرنیته بیان شده است. براساس مطالعات صورت گرفته میانگین جذب منیزیم در مردان 323 میلیگرم و در زنان 228 میلیگرم در روز بود که این مقادیر زیر شاخص 420 میلی گرم در روز برای مردان و 320 میلیگرم در روز برای زنان میباشد. در همین حال براساس همین مطالعه، 10٪ از زنان مُسن (که بیشتر در معرض پوکی استخوان هستند) کمتر از 136 میلیگرم در روز منیزیم دریافت میکردند. بنابراین، محتوای منیزیم در محصولات غذایی و رژیمهای غذایی روزانه یک مشکل مهم در کیفیت مواد غذایی و تغذیه انسان به شمار میرود.
کاهش غلظت منیزیم در غلات در طی چند دهه گذشته به طور رسمی گزارش شده است. یکی از دلایل احتمالی این امر میتواند مربوط به کشت بیش از حد محصولات کشاورزی بعد از “انقلاب سبز”باشد، همان روندی که در مورد عناصر دیگر مانند آهن، روی، ید و ویتامین A نیز رخ داده است. به عنوان مثال، میزان منیزیم در گندم به طور متوسط 6/19درصد کاهش یافته است به طوریکه از 115-126 میلی گرم در 100 گرم وزن خشک قبل از سال 1968 به 91-101 میلی گرم در 100 گرم ماده خشک پس از سال 1968 رسیده است. چنین روند کاهشی در بسیاری دیگر از مطالعات نیز گزارش شده است. کاهش منیزیم، روی و آهن ممکن است در ارتباط با کود دهی طولانی مدت نامتعادل محصولات با نیتروژن، فسفر و پتاسیم (NPK) طی دهههای گذشته نیز باشد. به عنوان نمونه، تتانی گراس (Grass tetany) یا تب شیر (Milk fever) یک بیماری مهم در دامها است که در نتیجه کاهش منیزیم در مراتع به دلیل کاربرد سنگین پتاسیم در خاک رخ میدهد. یون پتاسیم (K+) به عنوان یک آنتاگونیست (ضد) برای جذب یون منیزیم (Mg+2) در گیاهان عمل میکند.
به طور کلی، کمبود منیزیم در گیاهان منجر به تولید ریشه های کوتاهتر، شاخه های کوچک تر و لکه های نکروز در روی برگها میگردد، که عمدتاً به دلیل فرآیندهای فیزیولوژیکی غیر طبیعی در اثر اختلال در متابولیسم کربن و کاهش کلروفیل رخ میدهد. براساس مطالعات صورت گرفته کمبود منیزیم تاثیر بیشتری در ریشه نسبت به برگ ایجاد میکند.
کمبود منیزیم سبب اختلال در هدایت ساکارز در آوند شده و منجر به تجمع کربن در برگ ها میشود. تجمع بیش از حد کربن در برگها منجر به ایجاد یک بازخورد بازدارنده در میزان فتوسنتز و غلظت کلروفیل میشود. اختلال در فرایند تثبیت دیاکسیدکربن فتوسنتزی منجر به تجمع الکترونهای بلااستفاده در کلروپلاست شده و در نتیجه منجر به تولید گونههای اکسیژن فعال (ROS) در سلول و در نتیجه آسیب اکسیداتیو به کلروفیل و چربیهای غشای کلروپلاست میشود. بنابراین، علائم کمبود منیزیم مانند کلروز برگ، با شدت نور زیاد تشدید می شوند. به طور کلی، کلروز برگ در پاسخ به کمبود منیزیم، ابتدا در برگهای قدیمی مشاهده میشود که علت آن جابجایی مجدد یون منیزیم از برگهای مسن به جوانتر میباشد.
در کنار اختلال در متابولیسم کربن در اثر کمبود منیزیم در برگ ها، متابولیسم نیتروژن هم در این میان دچار اختلال میشود. به عنوان مثال سطح پایین نیتروژن در برگ های گیاهی که تحت کمبود منیزیم قرار گرفته بود؛ مشاهده شد. همچنین اختلال در برخی از آنزیمهای مهم مرتبط با متابولیسم نیتروژن با القاء کمبود منیزیم در گیاه اسفناج مشاهده شد. با این حال هنوز مکانیسمهای مرتبط با کاهش نیتروژن در گیاه در پاسخ به کمبود منیزیم تا حدود زیادی ناشناخته میباشد.
![]() |
|
| تاثیرکمبود طولانی مدت منیزیم در گیاه Arabidopsis thaliana، ردیف بالا (از چپ به راست) مراحل رشد در گیاه شاهد (بدون کمبود منیزیم) و ردیف پایینی مراحل رشد در گیاه دچار کمبود منیزیم میباشد. | |
با توجه به آنچه گفته شد در حال حاضر کمبود منیزیم در گیاهان با توسعه صنعت و کشاورزی و افزایش جمعیت انسانی به یک مشکل فزاینده تبدیل شده است. با این حال، امروزه در مورد مکانیسمهای پاسخ به کمبود منیزیم شناخت کافی وجود ندارد. و برخی از مطالعات انجام شده اخیر نشان میدهد که سیستم های پیچیده و حامل های ناشناخته در پاسخ به کمبود منیزیم در گیاه نقش ایفا میکنند.
کاهش مقدار منیزیم در بذرها به طور چشمگیری پس از سال 1968 به موازات انقلاب سبز و کوددهی شیمیایی سنگین در کشاورزی و در نتیجه کاهش جذب منیزیم در افراد نسبت به شاخصهای استاندارد، نشانگر این نکته است که کمبود منیزیم در گیاهان یک مشکل جدی در عصر حاضر میباشد.
Castiglioni, S., Cazzaniga, A., Albisetti, W., Maier, J.A.M., 2013. Magnesium and osteoporosis: Current state of knowledge and future research directions. Nutrients 5, 3022–3033. https://doi.org/10.3390/nu5083022
Guo, W., Nazim, H., Liang, Z., Yang, D., 2016. Magnesium deficiency in plants: An urgent problem. Crop Journal 4, 83–91. https://doi.org/10.1016/j.cj.2015.11.003
Hermans, C., Vuylsteke, M., Coppens, F., Cristescu, S.M., Harren, F.J.M., Inzé, D., Verbruggen, N., 2010. Systems analysis of the responses to long-term magnesium deficiency and restoration in Arabidopsis thaliana. New Phytologist 187, 132–144. https://doi.org/10.1111/j.1469-8137.2010.03257.x
Kunutsor, S.K., Whitehouse, M.R., Blom, A.W., Laukkanen, J.A., 2017. Low serum magnesium levels are associated with increased risk of fractures: a long-term prospective cohort study. European Journal of Epidemiology 32, 593–603. https://doi.org/10.1007/s10654-017-0242-2