در شبکه های اجتماعی پذیرای شما همراهان همیشگی هستیم
ازگیل یکی از درختان بومی ایران است که برای بسیاری از مردم کمتر این درخت را می شناسند. برخلاف نام لاتین آن، منشأ آن اروپا نیست، بلکه از غرب آسیا و قفقاز است. رومی ها آن را به اروپای مرکزی و جنوبی آوردند. در حالی که ازگیل میوه در قرون وسطی بسیار محبوب بود، اکنون تقریبا ناشناخته است. با این وجود، این درخت جذابیت خاصی دارد و میوه های بسیار معطر و خوشمزه تولید می کند که می توان از آنها برای تهیه مربا و ژله خوشمزه استفاده کرد.
درخت ازگیل با نام علمی Mespilus germanica یکی از درختان جذابی است که در اواخر بهار گلهای سفید بزرگی می دهند و به دنبال آن میوههای گرد کوچک (حدود 5 سانتیمتر) برای چیدن در پاییز و شاخ و برگهای پاییزی با رنگهای آتشین تولید میکنند.
درخت ازگیل معمولا تا ارتفاع 4 متر رشد می کند و سایه انداز آن گاهی به 6 متر نیز می رسد. در بیشتر خاک ها به خوبی رشد می کند و در آفتاب کامل بهترین محصول را می دهد.
تنه خاکستری روشن آن به شکل نامنظم کمی پیچ خورده رشد می کند. در طول سالها، شاخههای متعدد در نهایت تاجی گسترده، به شدت منشعب و تقریبا گرد را تشکیل میدهند که به درخت ظاهری پهنتر از بلندی میدهد. دارای سیستم ریشه ای به شدت منشعب و صاف است.
برگهای دندانهدار و بیضی شکل و تا حدودی نوک تیز با طرفهای بالایی سبز تیره و سطح زیرین کمرنگتر هستند. در پاییز، برگ های تزئینی به رنگ نارنجی پاییزی در می آیند.

گل درخت ازگیل
ازگیل درختی بسیار متحمل است و در بیشتر خاک ها و مکان ها رشد می کند اما در حالت ایده آل خاک مرطوب را ترجیح می دهند و رطوبت را بهتر از سایر درختان میوه تحمل می کنند. در صورت امکان برای این درخت خاکی با رطوبت و زهکشی آزاد فراهم کنید و قبل از کاشت برای کمک به زهکشی، کمپوست یا جایگزین های ذغال سنگ نارس و پیت ماس را به خاک های رسی سنگین اضافه کنید.
شما عزیزان می توانید نهال ازگیل ژاپنی درشت پر محصول ۲ ساله گلدانی را از نهالستان فردین کشت خریداری کنید و از پرورش این درخت خاص با میوه های پرخاصیت لذت ببرید.
ازگیل را می توان به روش های مختلفی تکثیر کرد. کاشت بذر، استفاده از قلمه و پیوند زدن سه روش متداول در کاشت این درخت به شمار می رود. برای کاشت از بذر، دانه ها را از میوه جدا کنید و مطمئن شوید که هر گونه تفاله آن را جدا کنید. بذرهای را مستقیم در فضای باز بکارید یا در گلدان های بذر در دمای بین 15 تا 20 درجه سانتی گراد در داخل خانه بکارید.
بذرها برای جوانه زدن به سرمادهی نیاز دارند . برای این کار، دانه ها را چند ماه (3 ماه) در یخچال با دمای حدود 5 درجه سانتیگراد قرار دهید تا نیاز سرمایی این برطرف شود. البته می توانید بذرها را در اواخر پاییز در فضای باز بکارید و یا اینکه گلدان ها را در فضای باز بگذارید تا به طور طبیعی این نیاز سرمایی برطرف شود.کاشت درخت ازگیل با این روش زمان زیادی میبرد تا به مرحله محصول دهی برسد.
برای کاشت از روش قلمه نیز توصیه می کنیم در اواخر پاییز از یکی از شاخه ها قلمه ای به اندازه 20 تا 30 سانتی متر به صورت زاویه دار با قیچی هرس ببرید تا ناحیه ای که قرار است ریشه های جدید تشکیل شود تا حد امکان بزرگ باشد. برای اینکه قلمه زودتر و بهتر جوانه بزند از هورمون ریشه زایی استفاده کنید. سپس در مخلوطی از خاک مناسب بکارید و در جایی با دمای بالاتر از 20 درجه سانتی گراد و نورگیر اما دور از نور مستقیم خورشید قرار دهید.
نکته: تکثیر گیاه به صورت رویشی از طریق قلمه نسبت به تکثیر بوسیله بذر مطمئن تر و سریعتر است.

برای اینکه درخت ازگیلی که می کارید زودتر به بار بنشیند بهتر است از روش پیوند ازگیل به زالزالک و گلابی استفاده استفاده کنید. درخت پایه بهتر است دو تا سه ساله باشد و پیوند زنی را در اواخر زمستان و یا بهار انجام دهید.
از آنجایی که اشکال کشت شده موجود در نهالستان ها معمولا روی پایه های قوی پیوند می شوند، گیاهانی که از طریق بذر یا قلمه تکثیر می شوند ممکن است میوه های کوچکتری تولید کنند.
پس از کاشت به طور منظم درخت را آبیاری کنید. اجازه ندهید خاک درختان تازه کاشته شده کاملا خشک شود. مقدار کمی کود حدود دو یا سه ماه پس از کاشت استفاده کنید تا گیاهان جوان بتوانند سالم و قوی رشد کنند. استفاده از کودهای متعادل مانند کودهای NPK در سال های اولیه رشد به قوی و تنومند شدن درخت کمک فراوانی می کند.
این درختان معمولا نیاز به کود بسیار کمی دارند، هنگام کاشت درختان جوان، چاله کاشت را با 20 تا 30 لیتر کمپوست پر کنید و این کار را در اوایل بهار برای 2 سال اول تکرار کنید تا درختان جوان به رشد خود ادامه دهند.
چگونه ازگیل ژاپنی بکاریم؟ این مطلب را می توانید با کلیک روی لینک مطالعه کنید.
ازگیل به سرما مقاوم است و حتی دمای 20- درجه سانتی گراد را نیز تحمل می کند. درختان جوان هنوز به سرما حساس هستند. در ابتدای زمستان در چند سال اول آنها را با رنگ مخصوص آهکی سفید رنگ کنید. رنگ سفید اشعه های خورشید را منعکس می کند و از ترک خوردن پوست درخت جلوگیری می کند. بدون پوشش رنگ، آفتاب صبحگاهی که به دنبال یک شب یخبندان می آید، معمولا باعث می شود پوست سمتی که در معرض آفتاب قرار دارد خیلی سریع گرم شود، در حالی که سمت دور از خورشید یخ زده باقی می ماند و اغلب منجر به آسیب به تنه می شود.
پس از هرس اولیه درخت، یک تنه و تاج یکنواخت تشکیل می شود، بنابراین هرس منظم لازم نیست. فقط در زمستان شاخه های آویزان و بیرون زده را کمی هرس کنید. درختانی که پیوندی هستند ممکن است در قسمت پایه نیز جوانه بزنند که در این صورت حتما قسمت های اضافی را هرس کنید.
درختان جوان خیلی سریع میوه می دهند. برای جلوگیری از آسیب جوانه های پر انرژی به رشد گیاه جوان، میوه های کوچک را در تابستان در اولین سال های رشد آن حذف کنید.

میوه های نارس، سفت و تلخ هستند، بنابراین هنوز برای خوردن آماده نیستند. زمانی که میوه ها به اندازه کافی رسیدند می توانید آنها را برداشت کرده و میل کنید. میوه ها در زمان رسیدن باید شیرین، آبدار و معطر باشند. از این میوه های پرخاصیت که سرشار از ویتامین C هستند برای تهیه مربا و دسر استفاده می شود.