آشنایی با گیاه قهوه و کاشت آن در گلدان

امروزه قهوه یک از نوشیدنی های رایج و محبوب در دنیا می باشد که در اکثر کشورها مصرف می شود. این نوشیدنی فواید فراوانی دارد که باعث شده در گذر زمان جایگاه خود را در برنامه غذایی بسیاری از مردم جهان حفظ کند. از آن جایی که اکثر مردم به خواص فوری قهوه یعنی نشاط آوری، افزایش تمرکز و هوشیاری توجه بیشتری دارند در نتیجه از فواید قهوه بر سلامتی بدن در دراز مدت بی‌اطلاع هستند. قهوه دارای طبعی سرئ و خشک است. بهترین زمان خوردن قهوه یک فنجان صبح ناشتا است و اثر آن در طول روز باقی می‎ماند، سپس یک فنجان بعدازظهر میل کنید. این نوشیدنی طبیعی نیز مانند بسیاری از خوراکی‌های دیگر خواصی دارد و باید در مصرف آن تعادل رعایت شود تا مشکلی در پی نداشته باشد. از جمله فواید قهوه قدرت آنتی اکسیدانی، پیشگیری از پارکینسون، کاهش آسیب‌های کبد، کاهش احتمال سنگ صفرا و کلیه، کاهش احتمال ابتلا به نقرس، کاهش احتمال ایتلا به بیماری آلزایمر و از جمله مضرات آن افزایش جزئی فشار خون در افراد مبتلا به فشار خون بالا، پوکی استخوان، خواب نامطلوب، توصیه می شود در مدت بارداری نوشیدن قهوه به ۱ تا ۲ فنجان در روز کاهش یابد، کاهش جذب آهن می باشد. در این مقاله شما را با نیازهای اکولوژیکی گیاه قهوه و نحوه کاشت آن بیشتر آشنا خواهیم کرد.

تاریخچه

این گیاه از آفریقا به سایر نقاط جهان پراکنده گردید گیاه قهوه بومی مناطق نیمه‌گرمسیری آفریقا و برخی از جزایر جنوب و جنوب شرق آسیا بوده و به احتمال زیاد قهوه اولین بار در کشور اتیوپی تولید شد. البته برخی کشور یمن را منشا تولید قهوه می دانند. در حال حاضر در بیش از ۷۰ کشور کشت می‌گردد که در درجه اول مناطق استوایی آمریکا، جنوب شرقی آسیا، هند و آفریقاست، هنگام رسیدن میوه گیاه قهوه، دانه‌های قهوه را برداشت، پردازش و در نهایت خشک می‌کنند. این دانه اولین بار در قرن ۱۳، در جهان عرب شهرت یافت و شهرت آن هم بیشتر به این دلیل بود که دین اسلام که ابتدا در جهان عرب گسترش یافت، نوشیدنی های الکلی را حرام بشمار می آورد و نوشیدنی قهوه به عنوان جایگزینی برای نوشیدنی های الکلی استفاده می شد. پس از آغاز قرن ۱۷، گیاه قهوه که با قاچاق دانه های بسیار حاصلخیز به کشور هند راه یافته بود، در این کشور هم پرورش یافت. تقریباً در سال ۱۶۵۰ میلادی ، قهوه به کشور انگلستان وارد می شد و کافی شاپ ها در شهرهای آکسفورد و لندن تاسیس شدند. کشت گیاه قهوه در انگلستان از همان زمان آغاز گردید، اما آفت ها و شرایط نامناسب جوی، گیاهان قهوه را نابود نمود و انگلیسی ها مجبور شدند به جای کشت قهوه، به کشت چای روی بیاورند.

تا قبل از آغاز قرن ۱۸، استفاده از نوشیدنی قهوه در سراسر اروپا رایج شده بود. کشورهای اروپایی این گیاه را به مناطق گرمسیر معرفی کردند تا این کشورها نسبت به کشت و تولید انبوه گیاه قهوه اقدام نمایند. امروزه بزرگترین کشورهای تولید کننده قهوه عبارتند از: پورتو ریکو، برزیل، کلمبیا، ویتنام، اندونزی، مکزیک و هند. البته در هفتاد کشور دیگر هم قهوه تولید می شود، ولی میزان تولید آن کشورها کمتر است. بزرگترین وارد کنندکان قهوه، ایالات متحده آمریکا، آلمان، ژاپن، فرانسه، ایتالیا و اسپانیا می باشند. بیشترین میزان مصرف سرانه قهوه در کشورهای فنلاند، دانمارک، نروژ،  سوئد و استرالیا مشاهده شده است. ایالات متحده آمریکا با اینکه بزرگترین وارد کننده قهوه است، اما مصرف سرانه آن تنها ۴/۱ کیلوگرم می باشد.

مشخصات گیاهشناسی:

گیاه قهوه را اولین بار در قرن هجدهم توسط گیاه شناس سوئدی معرفی شد، کارول لوینیوس، فردی بود که قهوه Plantarum از گونه Coffea Arabica توصیف کرد. در صنعت قهوه تجاری، دو نوع مهم قهوه عربیکا و ربوستا ( Arabica _ Robusta) وجود دارد؛ قهوه در ابتدا به شکل بته یا درختچه کوتاه و نیرومندی است که قادر است به راحتی تا ارتفاع ۳ الی ۵ متری رشد نماید. به طور کلی ارتفاع متوسط رو به بالایی دارد، و در ظروف یا گلدان های کاشته شده با هرس منظم می توان ارتفاع آن را به راحتی مدیریت کرد. برگ های آن به رنگ سبز تیره، کمی دنده ای و براق و جذاب است.  هنگام گلدهی خوشه هایی از گل های سفید برفی مانند گل یاس با رایحه ای شیرین ظاهر می شود. این گلها در سال دوم یا سوم کشت ظاهر می شوند. از این گلها بعد از مدتی میوه های کوچکی تولید می شود که ابتدا به رنگ سبز و بعداً به قرمز تغییر می کند. داخل هر کدام از این میوه ها، دو دانه قهوه وجود دارد. البته این دانه قهوه باید مراحل زیادی طی کند تا برای مصرف آماده شود.میوه های رسیده می توانند چندین ماه گیاه را تزئین کنند. با گذشت زمان، میوه نرم و خراب نمی شود بلکه فقط خشک می شود.

 گیاه قهوه پس از گذشت ۳ تا ۵ سال از زمان کاشت، میوه می دهد. این گیاه عمر بسیار طولانی داشته و تقریبا به مدت ۵۰ تا ۶۰ سال همچنان میوه می دهد. شکوفه های گیاه قهوه از نظر رنگ و بو به شکوفه یاسمن شبیه اند. تقریبا نه ماه طول می کشد که میوه گیاه قهوه کاملا رسیده شود. گیاه در سال دو بار، در شرایط نیمه گرمسیری و بومی شکوفا می شود. اگر درخت قهوه در آب و هوای سردتر مورد کاشت قرار گیرد، فقط در تابستان یا بهار شکوفا می شود. برای محصول دهی مناسب قهوه (۱۷ تن قهوه در هر هکتار)، آبیاری کافی و کود مناسب، لازم به نظر می رسد.

انواع دانه های قهوه:

قهوه ها به دو گونه کلی تقسیم می شوند:

  • نوع عربی Arabica نوعی قهوه سنتی است که عطر و طعم آن از همه بهتر است.
  • نوع روبوستا Robusta که میزان کافئین آن بیشتر است و در آب و هوایی که نوع اول در آن قادر به رشد نیست، پرورش می یابد. بنابراین از این نوع قهوه به دلیل ارزان تر بودن، برای مصارف مختلف استفاده می کنند. از نوع روبوستا معمولاً به تنهایی استفاده نمی شود، چون طعم تلخ و ترشی دارد. انواع بهتر آن را برای تهیه اسپرسو به کار می برند.

قهوه عربی را بر اساس بندری که این نوع قهوه از آنجا صادر می شد نام گذاری کرده بودند. امروزه انواع قهوه ها نسبت به گذشته خاص تر شده است. معمولاً نام قهوه ها را با توجه به نام کشور، ناحیه و گاهی نام ایالت تولید کننده قهوه می گذارند. اما دو گونه رایج و محبوب قهوه، Arabica (Coffea arabica) و Robusta (Coffea canephora) می باشند که هر دو گونه به طور مساوی در دسترس هستند، اما بسته به ترجیحات قهوه نوشیدنی شما، یکی یا هر دو  می توانند برای شما مناسب باشند. عربیکا رایج ترین و بیشترین تولید قهوه را در کره زمین  داراست. این گیاه بومی اتیوپی و یمن است و هم اکنون در سراسر آفریقا، آمریکای جنوبی و آسیا از نظر تجاری مورد کشت قرار می گیرد. با این حال، گیاه مذکور بسیار آرام رشد می کند و نسبتاً شکننده بوده، که نیاز به مراقبت، توجه و نگهداری زیادی دارد. گفته می شود، بیشتر متخصصان قهوه قبول دارند که یک دانه با کیفیت عربیکا از نظر عطر و طعم و پیچیدگی کاملاً بی همتا است. این گیاه منبع بهترین دانه های قهوه معطر است. با افزایش محبوبیت این قهوه در تهیه شکلات ، شیرینی و …  ایده بدی نیست که آن را در خانه کشت نمایید.

Robusta دومین گونه رایج قهوه است. این گیاه بسیار سریعتر از Arabica رشد می کنند. گیاه Robusta به ویژگی سخت تر بودن و ماندگاری بیشتر نسبت به همتایان شکننده اش مشهور است. بعلاوه، کافئین دانه قهوه روبوستا تقریباً دو برابر مقدار کافئین دانه های Arabica است. نکته منفی این است که دانه روبوستا به طور کلی بسیار تلخ تر از دانه های Arabica است که بسیاری از افراد آن را ناخوشایند می دانند. با این حال ، اگر شما قهوه قوی و تلخ دوست دارید، ممکن است از کاشتن Robusta لذت ببرید.

کشت گیاه قهوه:

یکی از روش های کشت قهوه  که بازدهی چندان مطلوبی ندارد، روش سنتی آن بوده، به این صورت که در ابتدای فصولی که بارندگی در آن رواج دارد، به تعداد ۲۰ دانه در حفره هایی می کارند ولی حداقل نیمی از آن ها جوانه نمی زنند.

اما در روشی دیگر که بازدهی آن نسبت به روش قبل بیشتر است این گونه عمل می کنند که: دانه را در گلخانه پرورش داده تا جوانه بزند بعد از بازه زمانی ۶ الی ۱۲ ماه به محل مورد نظر برای کشت انتقال می دهند.شروع گل دهی این گیاهان حدودا ۳ الی ۴ سال زمان می برد و پس از گذشت ۵ سال می توان برداشت محصول داشت.

بوته های قهوه را برای به دست آوردن دانه هایش در مزارع وسیع پرورش می دهند امّا گاهاً آنها را بواسطه برخورداری از برگ های سبز تیره و شاخه و برگ های براق بعنوان گیاه خانگی و زینتی نگهداری می کنند. پرورش گیاه قهوه در شرایط محفوظ خانگی  بسیار آسان است. آنها بخوبی رشد می کنند و تا مدت ها بقاء می یابند ولی از آنها انتظار تقدیم لیوانی مملو از قهوه داغ را هر صبحگاه نداشته باشید. این گیاه در شرایط خانگی به اندازه کافی گلدهی نمی نماید لذا انتظار تولید میوه های زیاد وجود ندارد.

برای کاشت گیاه قهوه در خانه به خاک غنی از مواد مغذی، دمای بین ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتی گراد، ۴ تا ۵ ساعت از نور خورشید، به همراه رطوبت لازم برای خاک و کمی صبر و حوصله نیاز دارید. جهت کاشت و پرورش قهوه  در خانه ایده خوبی نیست که  بذر  قهوه را در خانه خود پرورش دهید، به خصوص اگر قصد شما برداشت و مصرف دانه های قهوه باشد. گیاه قهوه به دلیل روند رشد بسیار کندش، بسیار مشهور است.

 

گیاه قهوه

شرایط محیطی لازم برای رشد گیاه قهوه در گلدان:

نور:

گیاهان قهوه فقط به نور خورشید نیاز دارند. اما تابش مستقیم نور در ظهر برای گیاه مضر است زیرا این گیاه نور غیر مستقیم خورشید را ترجیح می دهد. گیاهانی که در آفتاب کامل پرورش یافته اند دچار برگ سوختگی خواهند شد. بنابراین، مطمئن شوید که گیاه شما فقط در هنگام صبح در معرض نور خورشید قرار دارد.

خاک:

درخت قهوه دارای ریشه های عمیق است بنابراین خاک باید قابل نفوذ باشد.خاک خشن و سفت باعث رشد مناسب گیاهان نمی شود. نوع خاک باید کمی اسیدی بوده ،  pH حدود شش مناسب است. اضافه کردن مقداری هوموس و کود باعث افزایش کیفیت خاک می شود.

آبیاری:

این گیاهان عاشق آب در بهار هستند. برای رشد و شکوفایی آنها، باید در بهار، تابستان و پاییز به طور مرتب آنها را آبیاری کنید. در تابستان و پاییز، درخت قهوه به آب زیادی احتیاج دارد زیرا گیاه قهوه بومی جنگلهای بارانی مرطوب است و فقط هنگامی که آب کافی دریافت می کند شکوفا می شود. برای تهیه آب  مورد نیاز درخت قهوه از آب شیرین و ملایم با کیفیت بالا استفاده شود، همچنین از بالای گلدان بر روی برگهای آن را ریخته شود، زیرا این گیاه عاشق هوای مرطوب و مه آلود است. خاک گلدان باید مرطوب باشد اما حالت غرقابی ایجاد نشود. اگر در آب و هوای سردتر مورد کشت قرار گیرد، در زمستان به آبیاری کمتری نیاز دارد. با این حال، مراقب باشید از آب بیش از حد استفاده نکنید. خاک را مرطوب نگه دارید اما حالت غرقابی ایجاد نکنید. در زمستان، آبیاری را کم کنید.

 کوددهی:

قبل از کاشت گیاه، خاک را با استفاده از کود آماده کنید. پس هنگام آماده سازی خاک و پس از دو ماه کاشت، ۱۰۰ گرم کود مرکبات را به محیط کاشت نهال جوان قهوه اضافه نمایید. از اواسط اردیبهشت تا اوایل شهریور یا در فصل رشد، گیاه باید هر ماه بطور منظم بارور شود. از کودهایی که برای مرکبات استفاده می کنید، بهره ببرید. این گیاه دوستدار شرایط اسیدی غالباً از کمبود آهن رنج می برد، بنابراین بهتر است یک بار در سال به آن کود آهن داده شود. توصیه می شود کود آهن را نیز به گیاه خود بدهید. زیرا معمولاً گیاهان قهوه از کمبود آهن رنج می برند.

هرس:

اگر گیاه قهوه در داخل خانه پرورش می دهید هرس لازم است. می توانید هنگامی که گیاه شما به ارتفاع ۶۰ سانتی متر رسید، نوک منطقه رشد آن را برش دهید تا شاخه های جانبی را به رشد تشویق کنید. برای این کار به هیچ کمکی نیازی ندارید، فقط رشد سال جاری گیاه خود را هرس کنید تا ارتفاع آن محدود شود. همچنین با این کار شاخه های ضعیف و بیماری را حذف خواهید کرد.

رطوبت:

درختچه های قهوه نیازمند هوای مرطوب هستند لذا بهتر است با استفاده از دستگاه های مرطوب کننده  هوا به بالا بردن سطح رطوبت برای گیاه قهوه خود اقدام کنید. با پاشیدن آب بصورت غبار بر روی برگ ها به تعداد چندین دفعه در هفته می توانید باعث افزایش رطوبت هوای محیط پرورش آنها شوید زیرا کاهش رطوبت هوا برای رشد گیاه قهوه بسیار بحرانی است. برگ های قهوه در صورت کاهش رطوبت هوا از سمت نوک شروع به قهوه ای شدن می نمایند

مراقبت در برابر سرما:

از آنجا که درخت قهوه از نظر سرما مقاوم نیست، دمای انجماد برای گیاه مضر است. در دمای کمتر از ۱ درجه سانتی گراد درخت قهوه به راحتی می میرد. وقتی دما به زیر۵ درجه سانتیگراد رسید بهتر است گیاه را در محیط داخلی یا گلخانه نگه دارید. در طول زمستان، در حالی که گلدان خود را در داخل خانه قرار داده اید، آن را در نزدیکی یک پنجره قرار دهید تا گیاه نور روز کافی را دریافت کند.

کاشت گیاه قهوه  از طریق بذر:

از آنجا که قهوه عربیکا یک گیاه نادر است، ممکن است که نتوانید یک نهال گلدانی آن را در گلخانه پیدا کنید. بنابراین، امکان کاشت و پرورش قهوه از طریق دانه ها تنها گزینه باقی مانده است. برای جوانه زنی به دانه های تازه سبز احتیاج دارید که می توانید به راحتی آنها را فروشگاه های بذور کشاورزی به صورت آنلاین یا حضوری خریداری کنید. کاشت دانه های قهوه در طول سال در مناطق نیمه گرمسیری و گرمسیری امکان پذیر است، اما بهترین زمان برای کاشت آنها در آب و هوای سردتر بهار تا اواسط تابستان است.

بذرها را در خاک کمی اسیدی و مرطوب بکارید توجه کنید که دمای مورد نیاز برای جوانه زنی حدود ۲۰ درجه سانتی گراد است. جوانه زنی بذرها مدت زمان زیادی طول خواهد کشید (۱ ماه تا ۶ ماه). پس از جوانه زنی ، گیاه جوان را در سایه جزئی نگه دارید و فقط نور خورشید صبحگاهی را دریافت کند. برای کاشت بذر قهوه لازم است تا بذور را به مدت ۲۴ ساعت در آب ولرم بخیسانید. بعد از گذشت این مدت روی بذر برآمدگی سفیدی ایجاد می شود که نشانگر ان است که می توانیم آن ها را به گلدان انتقال دهیم. یک گلدان عمیق و با زهکشی مناسب انتخاب کنید

بیشتر باغبانان گیاهان قهوه را در گلدان پلاستیکی یا گلدان سفالی پرورش می دهند. با این حال، گلدان پلاستیکی به دلیل سبک و قابل حمل بودن ارجحیت دارد. با این وجود مهم نیست چه نوع گلدان هایی را انتخاب کرده اید، نکاتی را که باید در نظر داشته باشید، عمق و زهکشی گلدان است که بسیار مهم است. اطمینان حاصل کنید که گلدانی که انتخاب کرده اید به اندازه کافی عمیق است و دارای زهکشی خوبی است.

باید یک مکان گرم و مرطوب را برای گلدان خود انتخاب کنید. باید مراقب دما باشید. گیاهان قهوه هنگامی رشد می کنند که درجات درجه حرارت بین ۱۲ تا ۲۵ درجه سانتیگراد باشد. هنگامی که دما از این درجه ها بالاتر یا پایین تر می رود، برگ های گیاه شروع به ریزش می کند. سپس درون گلدان را با شن و ماسه یا ورمیکولیت پر کنید و هر بذر قهوه را در عمق ۱۲ میلیمتری  گلدان قرار دهید. سپس روی بذر را با مقدار کمی خاک بپوشانید. این کار را برای بذرهای دیگر نیز انجام می دهیم.
گلدان ها را در یک مکان که حداقل ۶ ساعت در روز نور غیرمستقیم دارد قرار بدهید. دمای مناسب برای جوانه‌زنی بذر قهوه ۲۴ درجه سانتی‌گراد در طول روز و شب است. هر روز ورمیکولیت را مرطوب کنید. روی گلدان یک پلاستیک شفاف بکشید تا رطوبت حفظ شود. فقط در زمان آبیاری پلاستیک را بردارید. بعد از جوانه‌زنی پلاستیک را حذف کنید. جوانه‌زنی بذر قهوه معمولا دو ماه طول می‌کشد. ولی اگر بذرهای شما کهنه باشند این جوانه زنی تا ۶ ماه نیز به طول می انجامد.

بعد از اینکه اندازه گیاه به ۱۵ سانتی‌متر رسید آن را به یک گلدان ۲۰ لیتری حاوی خاک گلدان منتقل کنید یا در مناطق نیمه گرمسیری آن را به طور مستقیم در زمین بکارید. یک گودال به عرض ۱۸ سانتی متر و به عمق توپ ریشه در خاک حفر کنید و ریشه گیاه را در مرکز گودال قرار دهید و اطراف ریشه را با خاک پر کنید. مواظب باشید همه ریشه به طور کامل با خاک پوشانده شود. به گیاه آب دهید به طوری که ۱۵ سانتی‌متر از سطح خاک مرطوب شود. هر روز به گیاه آب دهید و اجازه دهید بین هر بار آبیاری خاک کمی خشک شود. فاصله بین گیاهان را ۲ متر و فاصله ردیف‌های کاشت را ۴ متر در نظر بگیرید. زمان مناسب برای کاشت گیاه قهوه عربیکا در زمین، اواخر پاییز تا اواسط زمستان است. در صورتی که گیاه قهوه را در گلدان کاشته‌اید، آن را جایی قرار دهید که روزی شش ساعت نور غیر مستقیم خورشید دریافت کند، در غیر این صورت از چراغ‌های رشد استفاده نمایید. در صورت استفاده از چراغ رشد، روزانه ۱۲ ساعت چراغ را روشن بگذارید. هر روز در یک زمان معین چراغ را روشن و خاموش کنید. چراغ را در فاصله ۳۰ سانتی‌متری از گیاه قرار دهید. هر روز به گیاه آب دهید به طوری که همه برگ‌های گیاه خیس شوند.

نحوه برداشت قهوه:

چهار یا پنج سال پس از کاشت، درخت قهوه میوه می دهد. علاوه بر عملکرد زینتی، می توان از آن برای ذخیره دانه اش جهت تهیه یک نوشیدنی معطر استفاده کرد. خواه بهترین دانه را به دست آورید یا نه ، مهم رضایت شما از کاشت درخت قهوه خانگی است.

آفات قهوه:

ماده کافئین موجود در دانه های قهوه بعنوان وسیله دفاع شیمیایی گیاه مزبور در مقابل هجوم گیاهخواران  عمل می کند و مانند یک ماده سمّی به محافظت از بذور این گیاه می پردازد. برخی از آفات بر روند تولید قهوه آسیب می رسانند:

سرخرطومی قهوه یا  سوسک حفار قهوه (coffee borer beetle)  Hypothenemus hampei

مینوز برگ قهوه(coffee leafminer) Leucoptera caffeine

برگ های درخت قهوه بعنوان ماده غذایی گیاهی توسط لاروهای بسیاری از بالپولک داران (Lepidoptera) شامل پروانه ها و بیدها از جمله بید شلغم Dalcera abrasa و برخی شب پره های عضو جنس “Endocli” از جمله “E . damor” و “E . malabaricus” مورد تغذیه قرار می گیرند.

فرآوری دانه قهوه :

دانه های تازه و شاداب قهوه را پس از خریداری یا برداشت ابتدا پوست گیری (de-hulled) و سپس خشک می نمایند. مجموعه فرآیندهای میوه های قهوه شامل موارد زیر هستند :

۱) آسیاب تر (wet-milling)

۲) نرم کردن مغز دانه پس از جداسازی پوست (depulping)

۳) خشک کردن (drying)

۴) خط دار کردن پوست دانه ها (parchment striping)

۵) براق کردن (polishing)

کشت گیاه قهوه در گلخانه به روش هیدروپونیک:

کشت قهوه در گلخانه به روش هیدروپونیک یکی از بهترین ایده هایی است که ممکن است به ذهن تان برسد. کشت گلخانه ای قهوه در هوای گرم مناطق گرمسیری ایران به خوبی می تواند انجام پذیرد.درخت  قهوه اغلب در شرایط مختلف دما و رطوبت گلخانه قابلیت رشد دارد. این گیاه در مقابل افزایش یا کاهش ناگهانی دما مقاومت خوبی نشان می دهد، اما نباید به مدت طولانی در هوای سرد نگه داشته شود.

با این وجود برای کشت قهوه در گلخانه گرمای خیلی زیادی هم نیاز نیست، و در عرض چند سال می توانید چندین بار برداشت داشته باشید. گیاه قهوه در چند نوع موجود است. قهوه عربی و قهوه روبوستا دو دسته اصلی هستند. توجه کنید درباره کیفیت قهوه ای که در گلخانه عمل می آوریم انتظار نداشته باشید که دقیقا مثل قهوه دامنه کوه های آبی جامائیکا باشد. شما که نمی خواهید با این درجه از کیفیت قهوه تولید کنید؟ اما با این حال آسوده خاطر باشید که قهوه ای عمل خواهد آمد که بهتر از اغلب قهوه هایی است که تا کنون نوش جان کرده اید. گیاه قهوه دارای بوته ای کوچک و واقعا زیباست، عاشق سایه است و خود را به خوبی با شرایط آب و هوایی ما وفق می دهد.

این بوته کوچک را می توان به وسیله هرس عادی همچنان کوچک نگه داشت. در داخل کوکوپیت می تواند رشد کند، زیاد آهک دوست نیست. آبیاری منظم با آب باران  (آب مقطر یا آب با ph پایین) ضروری است، و یک محلول غذایی حاوی نیتروژن همچون امولسیون ماهی هر دو هفته یکبار در تابستان کافی است.

مشکل تولید قهوه در گلخانه علاوه بر کمیت پایین تولید، زمان به عمل آمدن آن است. اما با این حال ارزش امتحان کردن را دارد.

گردآوری: اکرم حاتمی

طاعتی زاده
اردیبهشت ۹, ۱۳۹۹