ترب سیاه یا تربچه اسپانیایی (Raphanus sativus var. niger) یک نوع تربچه زمستانه یک ساله است که ریشه های آن گرد با پوست سیاه رنگ و قطر آن از ۱۵-۱۰ سانتی متر متغیر است .

ارزش غذایی و دارویی ترب سیاه

ترب سیاه دارای خاصیت ضدعفونی کننده ، افزایش دهنده آب بزاق دهان ، قلیایی کننده و زیاد کننده ادرار ، افزایش دهنده شیر ، محرک کبد ، آرام بخش و اشتهاآور می باشد . همچنین از آن در مواردی مانند درمان قند خون ، نقرس ، اسیداوریک ، تقویت بینایی ، اوره خون ، برونشیت ، آرتروز ، ورم طحال ، کهیر ، پیشگیری از سکته مغزی و گلودرد عفونی نیز استفاده می شود . برگ آن به علت داشتن ویتامین ث به مقدار زیاد و سبزینه ، لثه را محکم کرده و بوی بد دهان را از بین می برد . ترب و تربچه می توانند در کاهش کلسترول و گلوکز خون کمک کنند . این گیاه حاوی گلوکوزینولات ها و یا مشتقات آنها ، روغن های ضروری ، فلاونوئیدها و دیگر ترکیبهای پلی فنلی هستند . گلوکزینولات ها مواد مهمی می باشند ، زیرا از لحاظ آنزیمی آزاد کننده آگلیکون از ترکیبات فیزیولوژیکی فعال می باشند . این ترکیبات فعالیت قوی ضد سرطان زایی از طریق القای آنزیم های مربوطه دارند.

ترب سیاه

ازدیاد ترب سیاه

ازدیاد ترب سیاه یا بذر می باشد و چون سبزی فصل خنک است، در مناطقی که دارای پاییز ملایم می باشد در اواخر تابستان کشت می شود و در آبان و آذرماه برداشت می شود.

برداشت و انبار مانی ترب سیاه

ریشه ها ۹۰-۵۰ روز بعد از کاشت ، قابل برداشت می باشند . عملکرد بین ۱۸-۱۲ تن در هکتار متغیر می باشد ترب سیاه در هوای خنک و رطوبت نسبی بالا می تواند به مدت طولانی ( ۳-۲ ماه ) نگهداری شود .

ترب اسپانیایی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.