فیجوا – Feijoa

نام فیجوا - Feijoa
نام علمی Acca sellowiana
نام‌های دیگر Pineapple guava و Brazilian guava و Fig guava و Guavasteen
خانواده Mirtaceae

میوه فیجوا یک گیاه گل‌ده و متعلق به ارتفاعات جنوب برزیل، شرق پاراگوئه، اروگوئه، شمال آرژانتین و کلمبیا می‌باشد که کاربرد زینتی داشته و از میوه‌های آن نیز استفاده می‌شود. این گیاه ابتدا در جنوب برزیل توسط یک گیاه‌شناس آلمانی به نام Friedrich Sellow شناخته و سپس نامگذاری شد. نهال این درخت ارزشمند در سایت موجود می باشد. 

گیاه:

فیجوا یک بوته یا درختچه‌ی همیشه سبز است که اندازه‌ی آن بین ۱ تا ۷ متر می‌باشد. اگرچه نوع این گیاه با گواوا متفاوت است، اما به دلیل شباهت میوه‌‌ی آن‌ها، به آن گواوای آناناسی، گواوای برزیلی، گواوای انجیری و گواواستین نیز می‌گویند.

برگ:

برگ‌های همیشه سبز فیجوا، شکل بیضی، تخم‌مرغی و ساده‌ای داشته و مقابل هم قرار می‌گیرند. طول برگ‌ها به ۳ تا ۸ سانتی‌متر و پهنای آن‌ها به ۲ تا ۴ سانتی‌متر می‌رسد. روی برگ‌ها به رنگ سبز تیره‌ی براق و پشت برگ‌ها به رنگ زیبای سفید و نقره‌ای و به صورت کرک‌دار است.

گل:

گل‌های فیجوا، به صورت تک، با چهار گلبرگ سفید، بساک زرد رنگ و پرچمی قرمز رنگ می‌رویند.

میوه فیجوا:

میوه‌ی سبز رنگ و بیضی شکل این گیاه در فصل پاییز می‌رسد. میوه فیجوا بسیار خوش عطر است و طعم شیرینی دارد. طعم آن تا حدودی شبیه به طعم آناناس، سیب و نعنا می‌باشد. میوه فیجوا آبدار است و دارای یک بخش شفاف و ژلاتینی دارای هسته و یک بخش فشرده‌ی گوشتی می‌باشد که توسط پوست میوه پوشیده شده‌اند. میوه فیجوا پس از رسیدن جدا شده و می‌افتد و بهترین طعم را در همین زمان خواهد داشت. اما گاهی اوقات قبل از افتادن، آن‌ها را می‌چینند تا از خراب شدن شکل و ظاهر آن جلوگیری کنند. گوشت این میوه مانند گوشت میوه‌های گلابی و گواوا، دارای دانه‌های ریز و شن مانند است.

ارزش غذایی:

۱۰۰ گرم فیجوای خام، ۵۵ کالری، ۱۳ درصد کربوهیدرات، ۸ درصد قند و ۱ درصد چربی و پروتئین دارد. این میوه منبع بسیار خوبی از ویتامین C می‌باشد به طوری که هر ۱۰۰ گرم، ۴۰ درصد از نیاز روزانه‌ی بدن به این ویتامین را تأمین خواهد کرد. این گیاه همچنین سرشار از ید می‌باشد، به طوری که برخی معتقدند رد شدن از زیر درختچه‌ی فیجوا، نیاز روزانه‌ی انسان به ید را تأمین می‌کند.

کاربرد:

اگرچه پوست فیجوا قابل خوردن است، اما معمولا این میوه را از وسط نصف کرده و با قاشق گوشت آن را مصرف می‌کنند. اگر به طعم‌های آروماتیک و عطری علاقه‌مند هستید، این میوه را با پوست گاز بزنید و لذت ببرید.
فیجوا می‌تواند یک میوه‌ی جالب طعم دهنده برای یک اسموتی خوشمزه باشد! در نیوزلند از این میوه در ماست‌‌های میوه‌ای، مرباها، بستنی‌ها و انواع اسموتی و آبمیوه استفاده می‌کنند. فیوجا در پخت و پز نیز ممکن است استفاده شود. این میوه همچنین یک افزودنی مطلوب در چاتنی‌ها (Chutney) می‌باشد. عطر و طعم قوی فیجوا، می‌تواند آن را به یک عنصر جالب و قابل استفاده در خلاقیت‌های آشپزی تبدیل کند.
گوشت این میوه، در بعضی از محصولات آرایشی (مانند کرم‌های مناسب پوست) استفاده می‌شود. فیجوا به دلیل وجود استر متیل بنزوات و ترکیبات مربوط به آن، دارای یک عطر خاص است که به هنگام مصرف، تمام وجود را فرا می‌گیرد.(شبیه به بوی عطر‌های تجاری مشهور)
گلبرگ‌های فیجوا نیز شیرین و خوراکی هستند، البته اگر قبلا توسط پرندگان مصرف نشده باشند. طعم آن‌ها کمی نزدیک به دارچین است. رایج‌ترین مورد استفاده‌ی این گلبرگ‌ها، در سالاد است.

شرایط کاشت میوه فیجوا:

تکثیر:

برخی از ارقام پیوندی فیجوا قابلیت خودبارور شدن را دارند؛ اما بیشتر آن‌ها نیاز به گرده افشانی خواهند داشت. نهال‌های از بذر گرفته شده‌ی این گیاه، گاهی کیفیت لازم را داشته و می‌توانند خودبارور باشند؛ اما گاهی نیز ممکن است بی کیفیت باشند. بوته‌ی فیجوا پس از رشد، نامنظم و پراکنده می‌شود، اما می‌توان آن را در یک گلدان بزرگ نگهداری کرد؛ هرچند برای رشد میوه‌های جدید، بهتر است شرایط رشد را برای گیاه فراهم نمود.

آب:

زمانی که گیاه میوه می‌دهد، آبیاری منظم آن ضروری است.

خاک:

فیجوا تا حدودی نسبت به خاک‌های خشک و نمکی مقاوم است، اگرچه این موارد بر روی میوه‌ی این گیاه اثر نامساعدی خواهند گذاشت.

نور:

شرایط نیمه سایه برای فیجوا کافی و قابل پذیرش است.

دما:

فیجوا یک گیاه نیمه گرمسیری و استوایی است که به حداقل ۵۰ ساعت سرمای زمستانه نیاز دارد و در مقابل یخ‌زدگی مقاوم است. نهال‌های از بذر گرفته شده‌ی این گیاه در سال‌های اول و دوم، رشد آهسته‌ای خواهند داشت و با وجود مقاومت در برابر سرما، به بادهای شدید حساسند. این گیاه در شمال غربی اسکاتلند واقع در نیم‌کره‌ی شمالی نیز کشت می‌شود؛ اما تحت چنین شرایطی ممکن است هر ساله باردهی نداشته باشد، زیرا دمای زیر (۹-) درجه‌ی سانتی‌گراد، می‌تواند جوانه‌ها و شکوفه‌های این گیاه را از بین ببرد. همچنین دمای بالاتر از (۳۲) درجه‌ی سانتی‌گراد نیز اثرات نامطلوبی بر میوه‌ها خواهد گذاشت.

تولید تجاری میوه فیجوا:

میوه فیجوا پس از رسیدن، زود خراب می‌شود. عطر و طعم مطلوب این میوه در یک دوره‌ی کوتاه خواهد بود و به همین دلیل صادرات میوه فیجوا قابل توجیه نیست. معمولا فروش این میوه در نزدیکی محل پرورش آن صورت می‌پذیرد. با همه‌ی این شرایط این میوه به دلیل جذابیت‌های خاصی که دارد، از راه‌های دریایی و هوایی، بین قاره‌ها حمل و نقل می‌شود. به دلیل عمر مفید کوتاه این میوه، فروشندگان برای حفظ کیفیت باید سعی کنند میوه‌های رسیده‌تر را جایگزین میوه‌های نرسیده کنند. فیجوا را می‌توان در یخچال به مدت یک ماه و در فریزر به مدت یک سال نگهداری کرد، اما عطر و طعم مطلوب خود را در این مدت از دست خواهند داد.

مناطق پرورش دهنده:

در مناطق تگزاس، فلوریدا و کالیفرنیا، فیوجا گاهی به عنوان یک گیاه تزئینی استفاده می‌شود. در مناطق معتدل آمریکا نیز این گیاه را در گلخانه‌ها پرورش می‌دهند. همچنین در شرق آمریکا، در منطقه‌ی ساحلی Georgia و کارولینای جنوبی، این گیاه را برای استفاده از میوه‌ی آن پرورش می‌دهند.
مناطق دیگری از آمریکا شامل شمال غربی اقیانوس آرام، بخش‌های جنوبی کوه‌های Appalachian، مناطق ساحلی کارولینای شمالی تا ایالت Delaware نیز به تحقیق در مورد فیجوا، نگهداری و پرورش این گیاه مشغولند.
در بعضی از باغ‌های نیوزلند، این میوه از ماه March تا June در دسترس است. در این کشور انواع زنبورها و پرندگانی با جثه‌ی متوسط، عوامل گرده‌افشان این گیاه هستند. یک پرنده‌ی زیبا و کوچک به نام Silvereye (چشم نقره‌ای) نیز در مناطق خنک‌تر جنوب نیوزلند، کار گرده‌افشانی این گیاه را انجام می‌دهد. اما در شمال نیوزلند، این کار به عهده‌ی Blackbirdها و میناهای هندی است. این پرندگان از قسمت‌های شیرین و گوشتی گلبرگ‌های فیجوا تغذیه می‌کنند و باعث گرده‌افشانی می‌شوند. در برخی از مناطق، بعضی از گونه‌های این گیاه، به علت نداشتن عامل گرده‌افشان، نه تنها بارده نیستند، بلکه دارای حشرات و آفات بسیار ریز هم می‌شوند. همچنین در برخی از مناطق شمالی نیوزلند، “حشره‌های گواوا” عاملی دردسرساز برای این گیاه شده‌اند.
این گیاه در مناطق ساحلی قفقاز جنوبی، واقع در کشور آذربایجان نیز کشت می‌شود. همچنین کشت فیجوا در مناطق شمالی ایران نیز مرسوم است. این میوه در آبان‌ماه به صورت محدود در گیلان و مازندران قابل دسترسی است.

واریته‌ها:

ارقام متعددی از فیوجا توسعه یافته است:
▪️ Anatoki
▪️ Apollo
▪️ Bambina
▪️ Barton
▪️ Choiceana
▪️ Coolidge
▪️ Edenvale Improved Coolidge
▪️ Edenvale Late
▪️ Edenvale Supreme
▪️ Gemini
▪️ Kaiteri
▪️ Kakariki (a cultivar developed by Waimea Nurseries, New Zealand, large flavor-filled fruit, named for the Maori word for green)
▪️ Mammoth – named for its relatively massive fruits
▪️ Moore
▪️ Nazemetz
▪️ Opal Star
▪️ Pineapple Gem
▪️ Smilax – mid-sized, spherical fruits with smooth texture
▪️ Trask
▪️ Triumph
▪️ Unique (NZ cultivar, particularly tolerant of clay soils)
▪️ Vista Long – noted for the long shape of its fruits, developed in Vista, CA
▪️ Wiki Tu

ترجمه و گردآوری: محمد صادق جواهری

پیشنهاد تصادفی


-60%
-20%
-44%
-40%

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دریافت کد پیگیری

کاربر محترم:

شما میتوانید با وارد نمودن شماره سفارش در کادر مربوطه کد پیگیری پستی سفارشتان را دریافت نمایید.

سپس کد دریافت شده را در سایت اداره پست وارد نموده و از وضعیت مرسوله باخبر شوید.

آدرس پیگیری مرسوله: http://post.fardinkesht.com

لازم به یادآوریست، پس از تحویل بسته شما به اداره پست، مسئولیت پیگیری مرسوله تا زمان رسیدن به ادرستان، با شماست و از عهده مجموعه فردین کشت خارج می باشد.

چنانچه نهال و نشاء خریداری نموده اید، این بخش برای شما کاربرد نخواهد داشت. زیرا از طریق باربری و تیباکس ارسال میگردند که قابلیت پیگیری الکترونیکی ندارند.

  • ثبت نام
رمزتان را گم کرده اید؟ لطفا ایمیل یا نام کاربری را وارد نمایید، پس از آن ایمیلی حاوی لینک مخصوص تغییر رمز دریافت خواهید نمود.
از اطلاعات شما در این سایت محافظت میگردد.
با عضویت در تلگرام و اینستاگرام ما، از امکانات ویژه مانند تخفیف ، آموزش ، کتاب رایگان و... برخوردار شوید