زغال اخته با نام علمی Cornus mas L   و نام عمومی Cornelian Cherry  یا European Cornel از خانواده Cornaceae  و جز گیاهان دولپه ای (Dicotyledon) درختی بومی ایران و منطقه رویشی آن در جنگل های ارسباران است. زغال اخته به صورت درخت یا درختچه در کنار جریان آب و یا در بیشه ها می روید. گل های زغال اخته، زرد رنگ و خوشه ای می باشد و شهد فراوانی برای زنبورهای عسل دارد . برگ های سبز پررنگ و براق و نوک تیزی دارد. میوه زغال اخته به شکل بیضی و حدوداً به اندازه  آلبالوی درشت  و طعم ترش و شیرینی دارد. کشت زغال اخته از طریق بذر؛ خوابانیدن, قلمه چوب نرم, و پیوند انجام می شود.

شکوفه های درخت ذغال اخته در اواخر فصل سرد زمستان، تقریباً سه هفته آخر، یا اوایل فصل بهار و پیش از پیدایش برگ ها پدیدار می شود. شکوفه های زغال اخته رنگ زرد بسیار زیبایی دارند و در خوشه های مدور بر روی شاخه های سخت گرد هم می آیند. از این رو به خوبی در زمینه تیره رنگ شاخه ها دیده می شوند. شکوفه های کوچک اخته در اواسط تابستان به میوه های شفتی تبدیل می شوند .میوه های بیضی شکل ذغال اخته به طول ۱ تا ۲/۵ سانتی متر و پهنای یک سانتی متر ، در ابتدا زرد رنگ هستند و به تدریج رنگ آنها رو به قرمزی می رود و میوه های آن طعم ترش و شیرینی دارد.به طوری که میوه هایی که به رنگ قرمز تیره یا آلبالویی شوند قابل خوردن هستند.

کشت زغال اخته به دو صورت استفاده از نهال های بذری و نهال های خوابانیده جداشده از پایه  مادری می باشد.  استفاده از نهال های خوابانیده سریعتر به مرحله باردهی می رسند و نوع میوه آن قابل پیش بینی است.

کشت بذر زغال اخته

بذر زغال اخته به صورت عمود بر سطح زمین به طوری که نوک بذر بیشتر به طرف زمین تمایل داشته باشد کشت می شود. در مرحله جوانه زنی بذر زغال اخته قسمت هوایی استحکام بیشتری نسبت به ریشه دارد. در روش کشت بذر رشد به کندی صورت میگیرد و حدود ۸ تا ۱۰ سال تا زمان برداشت میوه طول می کشد.

کشت زغال اخته به صورت متراکم در نقاط با آفتاب مستقیم و دمای بالا برای این گیاه مناسب تر می باشد و کاشت این گیاه بین سایر درختان با شرایط مشابه این گیاه نظیر فندق و سایر درختان که نیاز آبیاری مشابه داشته و ایجاد رقابت و سایه اندازی شدید ندارند مناسب تر است.خاک مناسب برای رشد و نمو این گیاه باید سبک و دارای مواد آلی کافی باشد چرا که ریشه این درخت افشان و سطحی می باشد. PH قابل رشد برای این گیاه بین ۶ تا ۸ می باشد و به نمک و شوری خاک حساس می باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *